نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » خبر » انديشه

مراحل چهارگانه تمدن سازی نوین اسلامی

۳ دی ۱۳۹۶ ساعت ۰:۲۱

توجه به نخبگان از نکات اساسی در عرصه تمدن سازی است؛ هرچه نخبگان در نظریه پردازی و سایر مسائل کمتر اشتباه کنند، دنیای اسلام دچار ضرری کمتر خواهد شد.

حجت الاسلام والمسلمین حسینی کوهساری در اختتامیه سومین نمایشگاه دستاورهای پژوهشی دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم که در سالن غدیر این دفتر برگزار شد، به موضوع حد فاصل پژوهش و تمدن نوین اسلامی اشاره کرد و گفت: امروز در محافل متعدد بحث از تمدن نوین اسلامی است و سؤالی مطرح است که چگونه می توان از طریق تولید فکر و اندیشه به تمدن نوین اسلامی دسترسی پیدا کرد.
مسئول مرکز ارتباطات و بین الملل حوزه های علمیه اظهار داشت: اگر در نگاه کلان به دین در عرصه بین الملل نگاه کنیم، می توان گفت دین از عصر انزوا به روزگار فعلی رسیده و به عنوان عنصر تعیین کننده در مناسبات بین المللی است.
حجت الاسلام والمسلمین حسینی کوهساری ابراز داشت: دنیا در قرن بیستم، تحت تأثیر دو نظام معرفتی «مارکسیسم» و «لیبرال دموکراسی» قرار گرفته که دارای دو فکر مشترک «دین نمی تواند دارای تئوری های اجتماعی باشد» و «دین نمی تواند در مسائل سیاسی حضور داشته و اثرگذار باشد» بوده و معتقد بودند که دین ساخته طبقه خاصی است و اگر اعتباری در دنیا دارد، محدود به مسائل شخصی و فردی است و اساسا معتقد داشتند که این دین، توانایی امکان برای عرصه های سیاسی و اجتماعی را ندارد.
مدیرعامل خبرگزاری حوزه خاطرنشان ساخت: در این چنین شرایطی، انقلاب پیروز می شود و امام راحل ادعا می کند که دین می تواند حکومتی بر اساس مبانی دینی داشته باشد.
حجت الاسلام والمسلمین حسینی کوهساری خاطرنشان ساخت: امروز دین در عرصه های فعلی تعیین کننده است؛ اما آینده دین و دنیای اسلام هم مهم است و می توان شرایطی را رقم زد که به نفع دنیای اسلام باشد، چون اوضاع در دستان ماست و این تحول، امری میسر است و همانند بسیاری از ادوار گذشته، دست یافتنی است.
وی ادامه داد: مسئله مهمی که امروز می توان به آن رسید، نوع سازی تمدن اسلامی است و امروز در این شرایط قرار داریم.
مسئول مرکز ارتباطات و بین الملل حوزه های علمیه تصریح کرد: ما در پیچ تاریخی قرار داریم که به معنای تعویض تمدن ها در عصر فعلی و افول و ضعف تمدن های غربی است؛ بنابراین با این شرایط می توان مسیر تمدنی اسلامی را عوض کرد و امیدواریم دین و دنیای اسلام سهم خود را از دنیای معاصر دریافت نماید.
مدیرعامل خبرگزاری حوزه اظهار داشت: دنیای اسلام در قرن های گذشته گرفتار دو جنگ جهانی شده بود که اصلا ارتباطی با آنان نداشت و تلفات زیادی از مسلمانان گرفته شد؛ امروز نیز دنیای اسلام نزدیک به یک قرن است که در حال هزینه دادن است و این مسائل، در شرایطی است که دنیای اسلام دخالتی در آن نداشته است؛ پس هرچه عقب نشینی کنیم، ضررهای زیادی متوجه ما خواهد شد.
حجت الاسلام والمسلمین حسینی کوهساری ابراز داشت: امروز در مرحله تاریخی بزرگی قرار داریم و شاهد تحولات تمدنی هستیم که اگر بخواهیم به تمدن نوین اسلامی برسیم، باید فکر و اندیشه را به تمدن رساند و برای این کار باید چهار مرحله صورت بپذیرد.
وی با اشاره به مراحل چهارگانه و بیان این مطلب که مرحله اول بعد از فکر، گفتمان سازی است، خاطرنشان ساخت: اگر فکری در جمع علما مقبول افتاده و روی آن بحث کنند، تبدیل به مرحله گفتمانی شده است؛ بسیاری از اوقات موضوعی بحث می شود؛ اما به مرحله گفتمان سازی نمی رسد و متأسفانه در مراکز علمی شاهد بی توجهی به بحث گفتمان سازی هستیم؛ با اینکه گفتمان سازی یکی از محورهای مهم در موضوع تمدن سازی است.
مسئول مرکز ارتباطات و بین الملل حوزه های علمیه با بیان این مطلب که مرحله دوم، جریان سازی است، تصریح کرد: بسیاری از اوقات، نظریه تولید می شود؛ اما به توده های مردم نرسیده و یا به نخبگان دیگر منتقل نمی شود؛ اگر گفتمان به جریان تبدیل نشود، باز عقیم مانده است و در این زمینه، رسانه ها نقش بسزایی دارند؛ چراکه برای تبدیل نظریه به جریان، تبلیغ یک رسانه مهم است و در کنار آن نباید از نیازسنجی جامعه هم غفلت کنیم.
مدیرمسئول هفته نامه افق حوزه اظهار داشت: مرحله سوم، فرهنگ سازی است که بدون نهادینه سازی جریان ها، فکر و نظریات هم عقیم خواهند ماند.
حجت الاسلام والمسلمین حسینی کوهساری مرحله آخر را تمدن سازی عنوان کرد و گفت: یکی از مهمترین بُعد تمدن سازی، فرازمانی شدن است؛ باید اسلام به نیازهای آینده پاسخ دهد و این ظرفیت در اسلام و اندیشه های امام راحل و رهبر معظم انقلاب وجود دارد که به فکر و اندیشه تمدن سازی تبدیل شوند.
وی ابراز داشت: توجه به نخبگان از نکات اساسی در عرصه تمدن سازی است؛ هرچه نخبگان در نظریه پردازی و سایر مسائل کمتر اشتباه کنند، دنیای اسلام دچار ضرری کمتر خواهد شد؛ چراکه نخبگان در دنیای اسلام تأثیرگذار بوده و حوزه های علمیه نیز باید اینگونه بوده و در جهان اثرگذار باشند؛ بنابراین با کمترین اشتباه از سوی نخبگان حوزه، می توان به بهترین نتایج رسید.