نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » خبر » انديشه

علم لازمه خودشناسی است

۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۵۱

مرجع : خبرگزاری قرآنی ایران (ایکنا)

آینده روشن ـ کارشناس حوزه نماز و مهدویت گفت: طبق نهج‌البلاغه، سیر و سلوک به جهت خودشناسی باید همراه علم باشد «مَن تزَّهد بغیر علم جُنّ فی آخر عمره او مات کافراً» یعنی هرکس در راه سیر و سلوک بدون علم، زهد بورزد، در آخر عمرش یا دیوانه می‌شود یا کافر.

به گزارش آینده روشن گفتمان دینی، سراسر نور و رحمت با هدف دانش‌افزایی و گسترش فرهنگ مهدویت در شبستان حرم مطهر حضرت معصومه(س) قم با حضور جمعی از بانوان حوزوی و دانشگاهی با مشارکت نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها صبح امروز،  ۱۸ اردیبهشت ۹۸ برگزار شد.

 آمنه لطفیان سرگزی، مدیر کانون فرهنگی تبلیغی شهید آیت‌الله محمدعلی لطفیان با اشاره به اینکه چرا ما انسان‌ها گاهی به چیزی که نیستیم تظاهر می‌کنیم، قصد داریم چه چیز را ثابت کنیم؟ گفت: در زمان ظهور سراسر نور حضرت مهدی موعود(عجل‌الله تعالی فرجه‌الشريف) همه عوالم پر نور می‌شود، چون حضرت حجت سراسر نور و رحمت، جود و سخا هستند و چیزی جز خیرات، برکات و نعمات از ایشان به عالم صادر نمی‌شود.

مدرس مرکز تخصصی نماز و مهدویت افزود: دو شرط کلیدی و فاکتور مهم و کاملاً حیاتی برای خودشناسی جوانان مهدی‌یاور مهدی‌باور وجود دارد که اگر رعایت نشود، شخص سالک، طالب و جویای حقیقت نه تنها به معرفت خود و خدایش نمی‌رسد، بلکه باعث ضلالت و گمراهی عده کثیری از همنوعان و هم‌کیشان خود می‌شود.

وی توضیح داد: اول اینکه طبق نهج‌البلاغه، این سیر و سلوک به جهت خود‌شناسی باید همراه علم باشد، «من تزهد بغیر علم جن فی آخر عمره او مات کافرا» یعنی هرکس در راه سیر و سلوک بدون علم، زهد بورزد در آخر عمرش یا دیوانه می‌شود یا کافر. دوم اینکه طبق صحیفه سجادیه اگر این سیر و سلوک و خودشناسی باعث عدول و تخطی از قرآن کریم و عترت باشد، راه نیست، بیراهه است.

عضو هیئت علمی مؤسسه آموزش عالی حوزوی صحیفه سجادیه گفت: در زیارت آل یاسین می‌خوانیم، حق آن چیزی است که شما اهل بیت(ع) راضی هستید و باطل؛ خشم و عدم رضایت شما اهل بیت(ع) است.

وی در پایان گفت: یکی از برکات نماز این است که انسان را به ملکوت عالم می‌کشاند و بهترین مناجات بین بنده، پروردگار و نزدیک کننده انسان به کمال است؛
نماز به ما می‌آموزد طبیعت انسان تکامل‌پذیر است.

محمود لطفیان سرگزی

انتهای پیام/141