داخلی     خبر     انديشه
صفاتی که امام مهدی علیه السلام برای یک منتظر لازم می دانند
  بزرگترین معلم انتظار راستین، شخص امام منتظرعجل الله تعالی فرجه است که در دعایی نورانی و مبارک صفات شخص و جامعه مطلوب مهدوی را بیان می فرمایند.
Share/Save/Bookmark
يکشنبه ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۰۸:۴۵
کد مطلب : 66534
صفاتی که امام مهدی علیه السلام برای یک منتظر لازم می دانند
آیت الله عبدالله جوادی آملی از مراجع عظام تقلید در کتاب« امام مهدی، موجود موعود» در رابطه با وظایف منتظران می نویسد: بزرگترین معلم انتظار راستین، امام موجود موعود منتظر عجل الله تعالی فرجه است. سخنان نورانی و ادعیه مأثور آن امام ِپنهان از دیده، درسنامه بزرگ تربیتی است که از سالکان کوی یار و راهروان راه انتظار، دستگیری و تا رسیدن به مقصد و نیل به مقصود همراهی می کند.

دعای دلنشین «اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفيقَ الطّاعَةِ ...» که از ادعیه ارزشمند آن امام همام عجل الله تعالی فرجه است، بیانگر مجموعه وظایف فرد و جامعه منتظر است.

این دعا درسنامه گرانبهایی است که گرچه در پیکره نیایش انشاء شده، آموزنده اوصافی است که مطلوب آن آخرین ذخیره الهی است و آراستگی به آن فضایل برای هر منتظر راستین بایسته است و شاید بتوان گفت که این دعا سرچشمه همه صفاتی است که برای منتظران راستین آن حضرت برشمردیم.
این دعای مبارک دربردارنده صفاتی برای شخص و جامعه مطلوب مهدوی عجل الله تعالی فرجه است که فراخور این نوشتار به بیان گزارش گونه آن ها می پردازیم.

«اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفيقَ الطّاعَةِ وَ بُعْدَ الْمَعْصِيَةِ وَ صِدْقَ النِّيَّةِ وَ عِرْفانَ الْحُرْمَةِ وَ اَكْرِمْنا بِالْهُدى وَ الاِْسْتِقامَةِ وَ سَدِّدْ اَلْسِنَتَنا بِالصَّوابِ وَ الْحِكْمَةِ وَ امْلاَْ قُلُوبَنا بِالْعِلْمِ وَ الْمَعْرِفَةِ وَ طَهِّرْ بُطُونَنا مِنَ الْحَرامِ وَ الشُّبْهَةِ وَ اكْفُفْ اَيْدِيَنا عَنِ الظُّلْمِ وَ السَّرِقَةِ وَ اغْضُضْ اَبْصارَنا عَنِ الْفُجُورِ وَ الْخِيانَةِ وَ اسْدُدْ اَسْماعَنا عَنِ اللَّغْوِ وَ الْغيبَةِ وَ عَلَى الْمُتَعَلِّمينَ بِالْجُهْدِ وَ الرَّغْبَةِ وَ عَلَى الْمُسْتَمِعينَ بِالاِْتِّباعِ وَ الْمَوْعِظَةِ وَ عَلى مَرْضَى الْمُسْلِمينَ بِالشِّفآءِ وَ الرّاحَةِ وَ عَلى مَوْتاهُمْ بِالرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ عَلى مَشايِخِنا بِالْوَقارِ وَ السَّكينَةِ وَ عَلَى الشَّبابِ بِالاِْنابَةِ وَ التَّوْبَةِ وَ عَلَى النِّسآءِ بِالْحَيآءِ وَ الْعِفَّةِ وَ عَلَى الاَْغْنِيآءِ بِالتَّواضُعِ وَ السَّعَةِ وَ عَلَى الْفُقَرآءِ بِالصَّبْرِ وَ الْقَناعَةِ وَ عَلَى الْغُزاةِ بِالنَّصْرِ وَ الْغَلَبَةِ وَ عَلَى الاُْسَراءِ بِالْخَلاصِ وَ الرّاحَةِ وَ عَلَى الاُْمَرآءِ بِالْعَدْلِ وَ الشَّفَقَةِ وَ عَلَى الرَّعِيَّةِ بِالاِْنْصافِ وَ حُسْنِ السّيرَةِ وَ بارِكْ لِلْحُجّاجِ وَ الزُّوّارِ فِى الزّادِ وَ النَّفَقَةِ وَ اقْضِ ما اَوْجَبْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ بِفَضْلِكَ وَ رَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.

وظلیف شخصی منتظران:
امور شخصی؛
1- هر منتظری باید اهل پیوند با خداوند بزرگ باشد و ضمن درخواست روزی در ابعاد ذیل، برای درونی کردن و استقرار این صفات در خویش تلاش کند؛

أ.توفیق طاعت: منتظر راستین هم اهل اطاعت خدا، پیامبر صل الله علیه وآله و امام معصوم علیه السلام است و هم توفیق چنین فرمانبری را همواره از خدای سبحان می خواهد: «اللهم ارزقنا توفق الطاعة»

ب. دوری از معصیت: گناهان، موانع مسیر حرکت به سوی خدا و مهم ترین عامل سقوط انسان اند، از همین رو منتظر حقیقی امام عصر عجل الله تعالی فرجه باید ضمن درخواست توفیق الهی در ترک گناهان، سعی بلیغ خویش را در تحقق چنین صفتی به کار گیرد. گفتنی است گناهان، هرچند به کوچک و بزرگ (صغیره و کبیره) قسمت شده اند، اما هر نافرمانی خدای متعالی گناهی بزرگ است: «وَ بُعْدَ الْمَعْصِيَةِ»

ج. نیت خالصانه: اصلاح انگیزه اعمال (نیت) و خلوص هرچه بیشتر از هر شائبه شرک و ریا در جمیع مراتبش، به گونه ای که چیزی جز اطاعت امر الهی و انجام دان آنچه موجب رضای حق است در نیت انسان سهم نداشته باشد، از وظایف اهل انتظار است: «وصدق النیة»

د. شناخت محرمات الهی: ترک معاصی، شدنی نیست مگر با شناخت چیزهایی که خداوند سبحان با حکمت بالغه اش بر بندگانش حرام کرده است. و چون حرام یعنی آنچه دریدن پرده آن روا نیست خواه آن چیز، حق باشد یا دین و یا قانون و یا... منتظری که محرمات الهی را نشناسد و حریم آن را پاس ندارد، چه بسا به شکستن حریم آنها گرفتار آید، از این رو شناختن محرمان الهی ضروری است «وعرفان الحرمة»

2- انسانی که در انتظار کریم ترین انسان های عصرش به سر می برد، بایسته است که از خداوند کریم اعطا و ازدیاد و حفظ کرامت خود را در اسباب کرامت طلب کند. خویش هم در تحقق آن خواسته از پای ننشیند.

أ. درخواست هدایت تکوینی خاص: آنچه مایه کرامت جان آدمی است هدایت یافتن به نور دین الهی و حفظ تقوا است. آنان که به مسیر اطاعت او هدایت نشوند، در سیاهی جهالت ها و انحراف ها سرگردان و از کرامت الهی انسان محروم خواهند شد. بر انسان منتظر است که با تلاش علمی و جهد عملی، زمینه افاضه هدایت تکوین را در خویش هر لحظه پرورش دهد: «واکرمنا بالهدی».

ب. درخواست استقامت در مسیر هدایت: کسانی که از هدایت الهی بهره مندند؛ امام پس از اندک زمانی با غفلت از حق و روی آوردن به اهوا و امیال خویش از جاده هدایت به بیراهه ضلالت افتادند و نور هدایتشان را در شب دیجور گمراهی خاموش کردند، پس بر منتظران راستین بایسته است که در مسیر هدایتی که خدای سبحان آن ها را به آن رهنمون شده است استقامت ورزند و با تمسک به علم و ایمان از هر اعوجاجی دوری جویند تا مشمول هدایت های برتر که محصول استقامت در مسیر هدایت است باشند:« وَ اَكْرِمْنا بِالْهُدى وَ الاِْسْتِقامَةِ».