کد مطلب : 21565

نیامدی و زمستان دویده در رگ باغ
و سر زده‌ست به هر شاخه خواب تلخ اجاق 

نیامدی و تمام کبوتران رفتند 
و سر زده‌ست به هر آشیانه چند کلاغ 

پریده از سر «پرواز» پر زدن اوج
و خورده است به نام زمین نشان و داغ 

به مقصد «نرسیدن» رسیده جاده صبح
نمانده است برای کسی خیال چراغ 

تهی شده‌ست تمامی خانه‌ها از عشق
و شهر پر شده از روح مکر، حیله، نفاق 

بهار یخ زده در مرز آمدن، بی‌تو،
بهار، خواب محالی شده برای باغ 

صدای زمزمه نهرها فرو خفته
و پر شده همه باغ از صدای کلاغ

نوید آمدنت را کسی نوشته به ابر
بدون این که کند در طراوتت اغراق ... .

H/M