در واقع هنگامی که ابزار اندازه گیری زمان اختراع شد، هنر برنامه ریزی میان مدت و بلند مدت نیز به جمع هنرهای بشر اضافه گردید. قبل از آن طلوع و غروب خورشید و تغییرات فصلی آب و هوا معیار اندازه گیری گذشت زمان بودند اما با اختراع تقویم و ... .
بگذریم. اینها خیلی به بحث ما ربط پیدا نمی کنند. مهم این است که بدانیم فرصت های زندگی می گذرند و پیام این مطلب را که ضرورت برنامه ریزی برای استفاده درست از فرصت ها پیش از اینکه از دست بروند، دریابیم. بعد از درک این نکته، نگاهی دوباره به فرصت های دور و نزدیک انداختن، باعث می شود تا جرقه برنامه های کوچکی در ذهن بخورد. هر چقدر در این نگاه دوباره، آینده نگری بیشتری داشته باشیم، زمان دورتری را خواهیم دید و برنامه ها بلند مدت تر و در عین حال تاثیرگذارتر می شوند. قطعا میان برنامه ریزی برای تهیه لباس مناسب همانی که شب جمعه این هفته برگزار می شود تا برنامه ریزی برای خرید کالایی مانند یک رایانه جدید، تفاوت وجود دارد.
در واقع برای برنامه ریزی باید به اهداف توجه کرد و یک برنامه با توجه به هدفی که دنبال می کند، تغییر می کند. بعضی از اهداف هستند که در یک بازه زمانی تکرار می شوند یعنی حوادثی اتفاق می افتد و این اتفاقات دارای دوره زمانی خاصی مانند سالانه یا ماهانه هستند و بر مبنای این اتفاقات، اهدافی نیز به وجود می آیند که برای رسیدن به این اهداف، برنامه ریزی ضرورت پیدا می کند. از آنجا که این برنامه ها باید در یک دوره زمانی تکرار شوند و چه برنامه ریزان و مجریان برنامه ها، بخواهند یا نخواهند، با گذشت زمان درصد اجرا و درصد موفقیت برنامه ها مشخص می شود و امکان مقایسه برنامه ریزی و عملکرد مجریان فراهم می آید.
بعد از این مقدمه، وقت آن است که بپرسیم سال گذشته چه برنامه هایی برای گرامیداشت نیمه شعبان، سالروز تولد حضرت حجت(عج) داشتیم و داشتید! سوال هم ما را در بر می گیرد و هم شما را، یعنی این سوال را همه باید از خودشان بکنند و جوابش را روی کاغذ بیاورند و بعد از آن این سوال را مطرح کنند که امسال برای بزرگداشت سالگرد این مولود فرخنده، چه برنامه هایی باید تهیه شود؟
در واقع با نگاه به فعالیت های انجام شده در گذشته، می توان برنامه های بهتری برای سال جاری ریخت. اگر سال گذشته برنامه ای پیشنهاد و تصویب و سپس اجرا نیز شده است، امسال می توان ضعف های آن را دید و برطرف کرد و اگر برنامه ای اجرا نشده است، می توان با نگاهی به بقیه برنامه ها جایی برای آن در نظر گرفت و در نهایت برنامه هایی را که به نتیجه دلخواه نرسیده اند، مورد تجدید نظر قرار داد.
در این نوشتار قصد بر شمردن عیوب هیچ یک از برنامه های ریز و درشت اجرا شده در سال های گذشته را نداریم، از اینرو مثالی نیز در این مورد نمی زنیم، اما یکی از برنامه هایی که در سال جاری در ایام نیمه شعبان اجرا خواهد شد و مثال مثبتی از بازنگری و برنامه ریزی درست است را مثال می زنیم.
اگر فعالیت های مهدوی در فضای مجازی را پی گیری کرده باشید، حتما دیده اید که سال گذشته و حتی سال های قبل در ایام نیمه شعبان چندین جشنواره وبلاگ نویسی مهدویت برگزار می شد که اکثر آنها ضعف ها و ایرادهای عمده ای داشتند. برندگان مشترک یا نامناسب، جوایزی که بعضی حتی تحویل برندگان نمی شدند و معیارهای ناهمخوان با فضای مجازی از جمله این ایرادات بودند.
خوشبختانه در سال جاری با توجه به این موضوع و با تشکیل ستاد هماهنگی جشنواره های مهدوی کشور، سازمان های عمده برگزار کننده در این عرصه، یک کارتل طراحی کرده اند و بر مبنای مدل توسعه افقی، موضوعات جشنواره های مهم مهدوی را میان خودشان تقسیم کرده اند. در این تقسیم، جشنواره وبلاگ نویسی مهدویت تنها توسط یکی از این جشنواره ها برگزار می شود همان طور که جشنواره فیلم کوتاه و نمایشگاه آثار مهدوی توسط دیگر متولیان این عرصه برگزار می شود.
البته هنوز ایرادات سال گذشته در مورد محتوای جشنواره وبلاگ نویسی به جای خود باقی است چرا که این اجرای متمرکز هنوز انجام نشده است تا بتوان گفت علاوه بر تجمیع شکلی، مشکلات محتوایی نیز حل شده است اما نفس چنین تمرکزی باعث کاهش هزینه ها، انجام فعالیت تخصصی و تمرکز نیروها در یک نقطه می شود که خود به خود باعث حذف بسیاری از ایرادات سال هال گذشته خواهد شد.
با نگاهی به این نمونه، باید گفت می توان با برنامه ریزی و بازنگری در برنامه های موجود، نفسی تازه به فعالیت های گاها تکراری بزرگداشت جشن های نیمه شعبان دمید و این بزرگداشت را به شکلی نزدیک به آن چیزی که درخور آن است برگزار کرد.
در عین حال، باید شتاب کرد! کمتر از یک ماه دیگر به نیمه شعبان سال 1388 هجری شمسی باقی مانده است، عقب نمانیم!
امسال 15 شعبان، سالروز میلاد با سعادت حضرت ولی عصر(عج) مصادف با روز جمعه 16 مرداد سال 1388 است.
* سردبیر نشریه الکترونیکی ساعت صفر
منبع: نشریه الکترونیک ساعت صفر
فرصت مثل ابر می گذرد، مثل برق و باد. یعنی چشم که به هم بزنی، همه چیز می گذرد و اتفاقات جدیدی می افتد. در واقع جهان به سمت جلو حرکت می کند و شاخص این حرکت نیز زمان است.
